با سبدی تهی از عطر شب بو پله های یادت را می پویم مثل هر آدینه ولی مشتاق تر از قبل نام زیبایت را زمزمه می کنم، در نور غوطه می خورد آواز حنجره ام که نا تو از آن بیرون می آید، ازدحام صدا به میهمانی سکوت تو می آید، بالا بلند، سیمین بر، با دریا  دریا عفت که حریر نگاهت پیچیده است با یه عالمه شور که از لابه لای لبخند هایت می ریزد، می توانم تو را تصور کنم هر چند هنوز ندیده ام تو را..... چه می دانم؟ شاید هم دیده باشم! آنقدر آیینه در برابرت است که بتوان زیبایی هایت را به تمام و کمال دید.چه آهوان قشنگی  از بالای دامنه های سبز به تو خیره شده اند چه قدر به ماه می مانی اما..حیف!حیف! که با سبدی تهی از عطر شمیم صفا پله های یاد تو نشسته ام و خاطره می سازم و بر دریچه های گشوده انتظار طنین بلند نام تو را بر ترنم نشسته ام . می  دانم خواهی آمد زودتر از آن که من فکر می کردم می آیی. ای کاش زودتنر بیایی و با نگاه گریانت نگاهم کنی.می دانی فوجی از پرنده های مهربانی بر سر انگشت احساسم فرود می آید وقتی که در یاد تو فرو می روند ای کاش زود تر برخیزی، برخیزی و بر واژه های شکسته ام عصایی بدهی آنوقت آرامشی آبی همه جا را پر می کند سبد های خالی از عاطفه پر می شود نور فواره ای می شود که بر سر هر میدانی فرو می ریزد شاید تو به زمین می اندیشی به خزانی که تو را می رباید به نردبانی که چند گاهی است که به زمین افتاده همان که با آن تا ته آسمان می رفتیم و به ماه و آفتاب دست می دادیم شاید به فکر آفتابی ترین لحظات که با لحجه نور و نسیم به خود می گرفت باشی.

راستی چه قدر تا آخرین دقیقه مانده؟ ای کاش..... زودتر این زمان معکوس به ثانیه برسد لحظه صفر نزدیک شود و تو بگویی:      أنا المهدی

گل های خشبو دعا رنگ تو دارد

شاخه های التجا رنگ تو دارند

***************************

گلبانگ جان بخش اذان بوی تو دارند

گلدسته های آشنا رنگ تو دارند

**************************

جاری تو در لحظه های بی قراری

وقت نیایش لحظه ها رنگ تو دارند

**************************

من رنگ ها را از وجود خویش شستم